We hebben de kinderen gisterochtend zelf naar hun eigen klas gebracht waar zij ieder individueel geweldig lief door hun leerkracht werden opgevangen. Met de kinderen werd besproken OF en HOE ze het in de klas wilde vertellen. Er was duidelijk over nagedacht door de school wat ze konden doen. De persoonlijke benadering van ieder kind als eigen mensje vond ik bij de Montessori altijd al zo sterk maar ook nu worden de kinderen op dezelfde wijze geholpen.
Het voelt voor ons goed dat ze daar overdag ook in goede handen zijn. En natuurlijk weten hun vriendjes ook amper hoe ze kunnen troosten en vinden ze het naar elkaar toe even lastig nu maar dat zakt wel weer.
De meisjes hebben samen met Joyce stoom afgeblazen en Philippe heeft thuis gespeeld.
We hebben voorlopig ingesteld dat je alles mag vragen de hele dag maa als we gaan slapen praten we nergens meer over. Dan zijn we gewoon nog even lekker samen, wat knuffelen en iets leuks vertellen, dan kun je ook lekker slapen. Want 's avonds lijkt toch alles erger en we moeten ook een plekje hebben waar het gewoon altijd rustig is. Dat vonden ze een goed idee al valt het nog niet mee dat uit te voeren maar ook dat ging best goed al.
Vanochtend waren ze stil, hoofdpijn.
Ik ga zo direct aan de bestraling beginnen voor 5 dagen.
Ik wacht maar af hoe de bijwerkingen zijn. Spannend wel maar het moet gewoon om nog wat te kunnen winnen.
Anders verlies ik alleen maar meer.
Als laatste nog een mooie tekening van Philippe van de sterren en namen met zijn eigen woorden!

Wat fijn dat ze het op school zo fijn opnemen en helpen he! dat is zo voornaam want daar zijn ze veel he!
BeantwoordenVerwijderenen wat heb ik een bewondering voor jou/ jullie!