Laatste bestraling ?

Deze blog is een ingezonden stukje van mijn schoonzusje, Yvonne.

17.30 Spitsuur bij huize Heldens: wisselen van de wacht en John heeft het eten bijna klaar.
Laatste bestraling om 18.00 uur: ik mag rijden.
Elektronische pasjes zorgen bij Vie Curi voor vloeiende toegang en inchecken.
Na half uurtje kan de jas weer aan en lopen we door een verlaten ziekenhuis richting uitgang .
Wat er in die plastic zak zit die er opeens is ?
Het masker , antwoord Monique, heb ik meegevraagd .
“Ze kunnen zoveel zeggen. …Straks ben ik er na een half of 1 jaar nog en heb ik het weer nodig. Dan heb ik alvast mijn masker”
En dit is nou Monique ten voeten uit: wat een geweldige spirit ! en dat is ook de reden dat je er nog steeds bent, zeg ik . Er volgt een dikke knuffel ( van ons allemaal!)
Toen ik vroeg naar de gezichten van het volledig verraste medisch personeel moest ook zij lachen en begreep ze het eigenlijk zelf pas wat dit betekende:
Wat !? laatste bestraling : dat zullen we nog wel eens zien !
Zoveel moed moet beloond worden met engelse chocolade toffees voor in het nachtkastje.
Dit is wat je van het leven wilt: je voelen als een kind in een snoepwinkel.


x. yvonne