Het blijft lastig, ik houd het maar bij de dag maar ik ben heel blij en tevreden.
Ik meen echt meer energie te krijgen, minder pijn.
Weer meer met de kinderen kunnen ondernemen. Mama doet weer mee en hoewel papa het geweldig opvangt is dat voor hem ook wel fijn.
Zonder te willen klagen, het is vreselijk veel werk. En John doet het met liefde en wil het ook nog eens graag heel goed voor mij en de kinderen doen, maar ik ben wel heel blij als ik nu weer iets uit zijn handen kan nemen.
Woensdagmorgen (vandaag) gaan we naar het ziekenhuis in Maastricht.
Ik heb nu mijn stopweek van de chemotherapie achter de rug. Als Prof Tjan het bloed en dergelijke goed genoeg vindt begin ik donderdag aan kuur twee. We hebben daar eerst een gesprek over morgen. Ook wat het effect van de bestraling betreft. Best spannend toch weer.
Tot morgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten