Hoi allemaal.
Het wordt hoog tijd weer iets op de blog te zetten nu de carnaval voorbij is.
John is heerlijk met de kinderen op pad gegaan zaterdag en maandag. Dat was heel erg gezellig.
Omdat ik zo ziek ben wordt er toch meer vertier buiten de deur gezocht. Dus worden ze weer wat meer verwend met bijvoorbeeld toverland en zwemmen met Sandra in het Meerdal gisteren.
John moet natuurlijk ook weer aan het werk.
Ik ben nu aan de tweede week van de chemokuur bezig. Volgens mij heb ik daar helemaal geen last van, behalve vermoeidheid dan maar waar ik nu moe van ben is lastig te peilen.
Verder verloopt de chemo supergoed wat de bijwerkingen betreft en hoop ik snel vooruitgang te gaan voelen.
Probleem is mijn hoofd. Snel vermoeid, warrig, niet ordenen. Ik kan t niet omschrijven. Pijn en lekker veel slapen.
Het lichaam moet in de tijd gewoon opknappen.
Als ik in deze bedlegerige toestand ben is het eerlijk gezegd wel erg zwaar voor iedereen. Het is vreselijk druk en confronterend. Dat blijft.
De echte oprechte liefde van mensen voelt als een warme aai over het bolletje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten