Ja, het bleef weer even stil.
Ik kan het moeilijk helpen als ik zo moe ben.
Inmiddels de tweede week van de chemokuur. Los van enkele bijwerkingen gaat dat supergoed, het levert geen extra bijwerkingen op.
De kinderen hebben heerlijk veel gezwommen met veel lieve mensen. Dat is zo fijn.
En mam is inmiddels zo ver aan het opknappen dat ze ons gisteren weer met een heerlijke maaltijd verwende. Ik kan nu niet daar naartoe dus dat werd fijn in een mand door pap afgeleverd.
John heeft het enorm druk. Dan kun je nog zoveel oppassers inschakelen , je komt handen te kort.
En voor mij is het nu toch al een heel tijdje in bed liggen en niet meer buiten maar dat klinkt denk ik veel erger dan het is.
Mijn wereld blijft zo groot als mijn geest is. Nog zoveel om te herinneren en over na te denken. Te bedenken.
Op dagen dat ik mij slechter voel van de pijn, zoals vannacht en nu ook nog is dat dan wel lastiger maar heel vaak gaat dat ook goed!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten