Vroege vogels en hoogvliegers....

Vanmorgen vroeg heb ik met Els,vriendin van Monique, bij de bakker in Velden verse croissants en kaasbroodjes gehaald. De favoriete vlaaien van Monique kersen-, rijste- en botervlaai hebben we nog even laten staan...gezond beginnen.... In Maastricht brachten we Monique een ontbijt van verse broodjes, beleg en fruit. De verpleegster vond het zo'n sympathiek idee dat ze meteen drie koffie en een pak sinaasappelsap serveerde! Wat een feest. Een prachtig begin van deze dag voor vroege vogels!

Rond het middaguur vond er een overleg plaats tussen de arts, de verpleegkundige en Monique. Het probleem betrof een ontsteking van haar linkerbeen. Door het infuus met pijnstillend middel dat via haar been werd toegediend was een ontsteking ontstaan. Een gloeiend rood gezwollen been. De dokter ging in overleg met het pijnteam en Monique gaf aan nu zelf de regie te willen hebben: infuus eruit en over op drankje of pillen. En de dokter was geweldig! Ja, als u dit wenst, en u kunt dit nu zelf inderdaad overzien, dan gaat het infuus uit uw been. En..."gaandeweg" bleek dat ook de drain uit de buik weg mocht! En zo gebeurde het dat Monique vanmiddag ineens "van de bekabeling" af was! Ze was heel blij en voelde zich uitstekend.

En, om de goede dag verder voort te zetten vierde Monique een klein feestje. Ze at van alles waar ze zin in had...en dat was iets meer dan ze gewend was...dus vanavond had ze veel pijn in haar maag. Want die werkt nog niet op volle sterkte. En zo was Monique eventjes een hoogvlieger...te veel ... te snel... Ze mag nu eventjes niets eten.

Monique gaf aan dat ze het zo fijn vond dat er zo veel bezoek kwam dit weekeinde! En dat ze blij was met alle kaartjes! Wel vond ze het jammer dat ze af en toe niet alles mee kreeg.... Maar met zoveel drukte!

John ging vandaag weer met Juliette en Alise naar Monique. Zij vinden het heerlijk om bij mama te zijn en Monique geniet met volle teugen. Voor Philippe ligt dit anders. Hij vindt het niet leuk en wil liever niet gaan. Een verre reis, niet met vriendjes kunnen spelen...en mama daar ver weg in dat bed met al die dokters.
Monique bedacht vandaag een plan: op de rand van haar bed staat een beer. Die heeft ze een strik omgedaan en er een kaartje bijgeschreven. Ze heeft hem Beertje Baas gedoopt. Hij is de beer die goed op Monique let als ze in het ziekenhuis ligt. En omdat de Beer een Baas is hoort dat ook wel bij Philippe. Want Philippe is ook zo'n baas. Hij kan ook goed op Monique letten als ze thuis is. Dus, de beer komt alvast naar huis. En misschien kan Philippe dan binnenkort nog een keer met Beertje Baas samen naar het ziekenhuis komen. En hier is dus de foto. Zodat Beertje Baas ook meteen een plekje op de weblog heeft.