Gisteren heeft de huisarts ons bezocht.
Uit bloedonderzoek en vooral mijn conditie en pijn blijkt dat ik er niet beter op wordt. De tumoren groeien en er is een verminderde functie van mijn belangrijke organen meetbaar.
Ik zou dinsdag 9 april naar Maastricht gaan om een nieuwe chemokuur te starten. Dat is allemaal onzeker.
Ik word in ieder geval met de ambulance naar het AZM gebracht voor waarschijnlijk scans, bloedonderzoek en vervolgplan.
Het is nog even de vraag natuurlijk wanneer de scans ingepland kunnen.
Prof Tjan gaat nog reageren.
Ik laat het wel weten.
Gisteren was ik nog in de veronderstelling dat de longontsteking dit deed. Dat is dus niet zo. En dat bericht slaat dan in. Maar ik ga gewoon door. Maar eens rustig de berichten volgen. En ik weet het wel hoor. Maar iedere dag is er één, fijn met lieve mensen. Rustig aan zo door.
De kinderen zagen ook de impact van het doktersbezoek.
We hebben het gelijk besproken samen en uitgelegd dat de dokter zeker niet wil dat de chemo mij alleen maar zieker zou gaan maken waardoor ik dadelijk aan de chemo zou overlijden. We huilen er ook wel bij en maken ons zorgen maar luisteren allemaal heel goed naar wat de dokter ons verteld. En daar vertrouwen we in!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten