We zijn er vroeg bij vandaag. Foto al gemaakt, bloedgeprikt, gewassen en gestoft.
De dokter komt een keer vertellen wat we gaan doen.
Ondertussen lig ik me te bedenken wat ik zal gaan doen. Blij dat ik dit jaar niet meedeed aan de marathon in Boston.
Oké, beetje flauw, maar t bloed kruipt...
Nu ik pijnstilling via een infuus krijg is het een kwestie van afstemmen. Hij wordt ook als partydrug gebruikt maar dan in veel hogere doseringen. Dat wil ik niet maar omhoog moet hij wel nog.
Als jullie cdeetjes mee moeten gaan nemen zeg ik het wel.
John en de kinderen doen het zo fijn samen. Natuurlijk is er ook gemis en verdriet en tranen. Dat zou onmogelijk anders kunnen maar ze helpen elkaar toch zo fijn. Ik ben zo enorm trots op ze!
Ik laat jullie de vorderingen van vandaag ni horen. Liefs monique
Geen opmerkingen:
Een reactie posten