Beste lezers,
Monique is vanmorgen opgenomen in het ziekenhuis in Venlo.
Zij heeft mij gevraagd om haar blog te schrijven. Wie ben ik? Ik ben Ankie, haar trotse zus.
Het zal mij zeker niet lukken om Monique's schrijfstijl te evenaren.
Die humor en pakkende stijl zijn echt van Monique. Ik zal proberen jullie gewoon
zo goed mogelijk te informeren. En bij veranderingen, jullie op de hoogte te houden.
Monique was al lange tijd aan het vechten tegen de bijwerkingen van de bestraling en de chemo. Het was een ware veldslag. En daar kwam nu nog een griep overheen. Vannacht is Monique erg benauwd geraakt. John heeft de huisarts gebeld. En die zag dat het mis was: ze had een hoge hartslag en lage bloeddruk en ze was er ernstig aan toe. De huisarts vertelde dat Monique een shock had en een longontsteking. Er moest een opname volgen. Gelukkig mocht ze, na overleg met de oncoloog in Maastricht, in Venlo worden verpleegd. En zo is Monique met een ambulance naar het ziekenhuis gegaan. En daar is ze nu. Monique is uitgeput en erg ziek. Vanavond zijn wij korte tijd bij haar op bezoek geweest. Ze kan alleen maar fluisteren, ze krijgt voortdurend zuurstof toegediend en ze slaapt veel. Haar weerstand is laag, het infectiegevaar is groot. Zij ligt nu op een éénpersoonskamer. Er mag maar heel beperkt bezoek komen en er geldt een strikt hygienne protocol.
Monique heeft mij gevraagd om jullie allemaal te bedanken voor alle lieve berichten. Zij kan niet antwoorden nu. Geen stem, geen kracht, geen mogelijkheden om met jullie te schrijven. Maar ze geniet wel van alle steunbetuigingen en alle positieve berichten! Voorlopig zal zij in het ziekenhuis blijven. En zal zij weinig tot niets kunnen. Ik zal proberen jullie steeds te informeren als er nieuws is. (Door een technische oneffenheid is het blog van vanmiddag even verdwenen...ik probeer het nu blijvend op het blog te zetten...)
En intussen vecht onze dappere dodo verder! En wij volgen haar!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten