Nou, tegen de avond mag ik toch naar huis!
Mijn ontstekingswaardes stijgen niet niet nu. Waren weer mooi aan het dalen. Dat zijn meer van die jojo waardes geloof ik. Maar ze hebben mij ook uitgelegd dat de ontsteking zelf nog weken kan duren. Daarbij de schade van de longontsteking in de longen en van de longuitzaaiingen weet gewoon niemand hoeveel pijnaanvallen e.d dat met zich mee zal brengen. Dat moet ik thuis allemaal zien te overwinnen. Dat wordt met goede pijnstilling afgestemd.
Tegen de avond pikt de ambulance mij op.
En dan word ik naar huis gebracht. Ik voel mij dan zooo blij. Net zo'n overwinningsrit. Terug naar onze eigen stek. Waar iedereen blij is mij weer te zien maar vooral ik hen. Hun stemmen en geluiden, het even binnenwippen van vrienden en familie.
Het gewone leven, begint weer,
Ik heb het nummer van sweet sweet grass of home in mijn hoofd.
And there to meet me is my mama and papa.
It's good to touch the green green grass of home
Oh yes they'll all come to meet me, arms reaching smiling sweetly.
It's good to touch the green green grass of home.
En daar ga ik weer verder!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten