Ze had er lang op gewacht maar nu dan, eindelijk, 8 jaar. Ze verzuchtte een paar keer opgelucht " oh, eindelijk, ik ben nu 8 jaar!".
Heerlijk, die intense blijdschap om een jaar erbij.
We hebben haar natuurlijk van harte gefeliciteerd met deze topprestatie.
De vermoeidheid begon mij parten te spelen maar er was voldoende hulp. Alise had samen met Sandra haar oppas een verjaardagstaart gemaakt. Prachtig!
Veel familie en vrienden, heel gezellig. Ik kon er de hele middag bij zijn, zittend!!!
Zo rond 19:00 was iedereen naar huis. De tuin ligt er nu prachtig bij in de avond met enkele spots gericht op de met sneeuw bedekte bomen.
John sleepte een muziekbox naar buiten met de muziek van een stel jodelende oostenrijkers en een paar sleetjes. De kinderen hadden de grootste lol.
Alise had mij gevraagd haar te roepen op het moment van haar geboorte , 8 jaar geleden. Ik stond op het terras naar haar te kijken en riep om 20:09 "Ja Alise, nu ben je écht jarig!".
Ze rende de helling af en liet zich met opgeheven armen op haar knietjes vallen. " Ik ben geboren, riep ze blij, ik leef, IK LÉÉF !"
Daarop rende ze naar mij toe en knuffelde en omhelsde mij heel intens.
Ik voelde de levensvreugde van dit kleine mensje door mij heen stromen.
Een onbeschrijflijk ontroerend moment.
En ik dacht, wát fijn dat ik jou dit heb mogen geven!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten