Dat kan ook niet. Ik kreeg al verontruste smsjes. Het is vooral de decemberdrukte, ook alise jarig vrijdag, mam en pap verhuisd én er is helaas toch weer wat meer pijn en zeer beperkte energie. Ik wil zoveel en moet zo ontzettend doseren waardoor er maar weinig kan.
Afgelopen week verhuisde mam en pap naar hun appartement in de zoepkoel, bij theater de maaspoort.
Mam was behoorlijk zwakker door de de 5e chemokuur maar uitgerekend die week kreeg ze er een stevige griep bij. Met een steeds doorbikkelende vader en hele lieve familie en vrienden zijn ze toch verhuisd. Het was in fysieke en emtionele zin een zware week.
Nu trekt de mist op en toevallig waren we allemaal samen op hun eerste avond daar. Dat was zo fijn en harmonieus samen. Na zoveel geploeter dan weer samen.
Alle kleinkinderen erbij.
Het klinkt misschien vreemd maar ik voel me dan helemaal lekker omdat het weer goed gaat. Mensen uit pure naastenliefde hebben geholpen en slechte dagen toch weer als sneeuw voor de zon verdwijnen.
De volgende dag hadden we bruiloftsjubileum in de Heldens familie! Heel erg geslaagd. Gewoon thuis met
veel sinterklaashumor erbij. Ontzettend gelachen en heerlijk ouderwetse limburgse soepen en lever erbij. Zalig!!!
Maar het blijft mij maar steeds verbazen waarom ik daar toch zo moe van wordt terwijl ik er zo van geniet.
Het is een drukke tijd. Woensdagavond verwachten ook wij de Sint!
Donderdag hebben de kinderen dan vrij om overal mee te spelen en vrijdag is Alise jarig !
Dus veel te doen met wat minder penergie en wat meer pijn.
Vrijdagochtend gaat de bestralingsarts mij bellen om te bepalen hoe het met de pijn gaat. Of zij misschien weer wil gaan bestralen. Dat zie ik dan wel weer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten