Team

Gisteren, donderdagavond, hadden we een hele fijne avond met het team hier. In de afgelopen maanden zijn de nodige veranderingen doorgevoerd. Met vereende krachten de hoofden bij elkaar gestoken. Geen gemopper of gezeur maar de noodzaak van samen vooruit komen scherp op het vizier. Heel positief, meewerkend en opbouwend werden de aangekondigde wijzigingen opgepakt. Iets wat vaak niet vanzelfsprekend is in een organisatie. En hier gebeurde opeens zoveel en zo ingrijpend. Niet langer het vertrouwde aanspreekpunt, andere procedures. Iedereen hier vanavond reageerde alert en meewerkend om de kwaliteit in stand te houden, samen door te gaan !
En ik zie goed hoe moeilijk het op momenten voor mensen is. Het gemis, het medeleven en het verdriet.

Vanuit de praktijk was de catering hier verzorgd dus we hoefden allemaal maar aan te schuiven. Met als klapper weer het taarten en bonbonsbuffet. Je zou niet denken dat het om een tandartspraktijk gaat...
Het feit dat ik jaren geleden alle roddelblaadjes uit protest geweigerd heb als lektuur in de praktijk achtervolgt mij al jaren. Voor ons huwelijk verscheen destijds uit hand van het team al een boekwerk in story-stijl over john en mij en gisteravond het vervolg. Een roddelblad, speciale editie, waarin de laatste praktijkroddels over mij vermeld stonden. Je kent het wel, die misstapjes die iedereen wel eens maakt maar nu paginabreed uitvergroot. In het begin ben ik eens een paar keer op weg naar de praktijk verdwaald, ach ja, of mijn intensieve shoarmaverleden net na mijn studietijd, Het was geweldig, hilarisch!
Weer een ouderwets gezellige avond, veel gelachen, mede met het goede gevoel van de uitslag op de achtergrond.
Aan het einde van de avond werd een uniek sierraad voor iedereen met elkaar gedeeld. Dat was heel heftig en emotioneel maar zo passend bij de waardering en steun die ik voel.
Geen 'klein baasje' meer, zoals ik eerder werd genoemd, maar 'like old friends do'!