Dip leek even minder

Zaterdagochtend voelde ik dat het beter ging.
De avond tevoren had ik met Juliëtte onze homevideo's bekeken. Zoals al eerder vermeld heeft mijn oom Ger ca 30 uur film gecompileerd tot ca 8.
De films tonen een prachtig beeld van de afgelopen jaren. Wat we allemaal ondernomen hebben, uitstapjes, met familie en vrienden in de tuin, maar ook gewoon thuis samen. Heel puur. Het was gezellig samen en we moesten vaak lachen. Maar langzaam werd het stiller.
" Wat een verrassing zou het zijn, als jij weer beter zou worden , zei Juliëtte". Onze ogen begonnen zo hard te prikken dat we de tv uit hebben gezet. Volgende keer kijken we verder.
Toen het de volgende ochtend dus iets beter leek te gaan had ik ook gelijk de behoefte weer eens samen iets te ondernemen. Ik lag al zo lang in bed. Dus met mam, Philippe en Juliëtte naar stad voor een rapport cadeautje. Dat was gezellig samen. Helaas was de energie daarna helemaal op. Dus weer eerst aan de oplader nu !
De kinderen zijn heel lief en helpen goed mee als ik zoveel moet rusten. Maar leuk vinden ze het natuurlijk ook niet. Er waren vaker tranen de laatste week en bezorgdheid. Dat is allemaal heel begrijpelijk. Ik ben wel blij dat we net hiervoor zo'n goede uitslag hadden gehad waardoor ik nu weet dat het ziek zijn nu door de chemokuren komt. Ik hoop zo dat ik snel weer wat opknap !