Zoepkoel

Ik denk dat vandaag de eerste 'vastelaoves zaoterdaag' was waar ik niet bij was. Leek me ook niet verstandig want het is juist zo leuk om dan de mensen te treffen die je normaal niet zo vaak ziet. En om dan niet te zeggen wat er aan de hand is, voelt vreemd en wel zeggen is voor niemand leuk. Dus gewoon maar niet gedaan.
Met veel plezier hebben john en ik herinneringen opgehaald aan de
' zoepkoel' in het jaar dat Maxima en Willem Alexander trouwde. Toen de zoepkoel volstond met duizenden mensen stapten wij in vol ornaat het balkon van ons appartement aan de zoepkoel op voor de balkonscene. Wat  wij niet hadden verwacht was dat al die mensen zich in een keer naar ons omdraaiden en joelden voor die ene kus. Het was prachtig! Zo'n geweldige sfeer, vastelaovend pur sang!
Wat nu is doet niets af aan wat goed was. Het is nog altijd even fijn om aan terug te denken

En waarschijnlijk kruipt het bloed toch waar het niet gaan kan en duiken we toch ergens op een dezer dagen... En dan praten we gewoon nergens over, want NU is het goed!

Vastelaovend same!