Een dag met zware buien en opklaringen

De dag begon slecht. Monique belde: de dokter die een echo laat maken van mijn lever, is erg bezorgd en  heeft mij zojuist voorbereid dat de uitslag slecht uit kan pakken. Dat het een verdrietige dag kan worden met een verdrietige uitslag. Immers, mijn lever voelt erg groot aan...en als dat zo is...dan is dat echt slecht nieuws.
Er wordt dadelijk een scan gemaakt en de oncoloog heeft om half vier een gesprek met John en mij.

Iedereen schrok enorm. En omdat Monique alleen in Maastricht lag, reden we er snel naar toe. Mam, Pap, tante Lenie en ik. John kwam om half vier voor het gesprek met de oncoloog. Toen we bij Monique kwamen zagen we dat ze heel erg veel pijn had. Het was niet meer uit te houden. Ze was zó ziek. Telkens weer kan ze nog zieker zijn dan de vorige keer!

Monique ging naar de echo. Daarna was het wachten op de oncoloog. Die bracht gelukkig goed nieuws:
De lever was niet erg vergroot. Natuurlijk waren er wel de uitzaaiingen te zien die door de hele lever verspreid zijn. Maar dat was niet de oorzaak van de pijn. Want: die pijn werd veroorzaakt door vocht in haar onderbuik! Dat komt blijkbaar doordat de lever en de nieren het vocht niet meer goed kunnen afvoeren. Na die slechte voorspelling van vanochtend en die zware bui kregen we nu toch de zon!

Natuurlijk, het blijft zwaar weer. Maar met deze opklaringen kunnen wij best weer een hele tijd vooruit.

Morgen wordt met een naald het vocht weggehaald. Verder bleek Monique ondervoed te zijn dus er start nu ook een ander voedingsprogramma. En, het pijnteam gaat weer op volle sterkte proberen de pijn te bestrijden. Dus na een zware bui dan toch nog de zon!!!