Vanmiddag ben ik hier bij mam op bezoek geweest die haar eerste chemotherapie hier kreeg.
Ze maakt het tot nu toe goed gelukkig.
Vanavond kwam Carine op bezoek. We kwamen op het idee samen buiten in het avondzonnetje te gaan zitten.
Oké, ik in de rolstoel, infuuspaal in de hand en daar gingen we op weg. Het ging redelijk totdat we onderweg op het idee kwamen koffie en wat lekkers mee naar buiten te nemen.
Pas toen we besteld hadden kwamen we tot de ontdekking dat we handen te kort kwamen om een rolstoel te duwen, een infuuspaal te geleiden en twee cappucino, iets lekkers en een broodje mee naar buiten te nemen.
Gelukkig was er een lieve voorbijgangster die het gehannes niet langer aan kon zien en met ons mee in de lift is gegaan en mee naar buiten is gelopen.
En daar hebben we heerlijk in de avondzon gezeten.
Heerlijk, na twee weken weer buiten, in de avondzon, windje in mijn gezicht met een kop echte koffie en een echte vriendin!
Het was super. Nu dadelijk slapen.
Ik tel net als Philippe de nachtjes.
Hij nog drie en ik nog twee !

Geen opmerkingen:
Een reactie posten