Het gaat goed en een prachtig weekend

Het hemelvaartweekend zijn we heel fijn doorgekomen. Er was een hele mooie balans tussen wat extra opvang voor de kinderen, zodat ik even kan rusten, en samen zijn.
We hebben gewandeld, Alise en Philippe zijn plechtig getrouwd (op mijn trouwschoenen) en Juliette maakt haar eigen fietsrondjes naar vriendinnen, tantes en de winkel.
Alle drie mochten ze er ergens mee op uit naar de speeltuin, zwemmen, speelafspraakjes, midgetgolfen.
De buurman leende zomaar zijn cabrio uit voor een ritje met de kinderen. Nou dat was groot feest. Die afleiding is zo heerlijk en nodig voor ze. En wij zijn daar zo dankbaar voor.
Want juist als het zo goed gaat, en Alise heel erg blij met mij op de fiets weer naar de stad kan, realiseer ik mij ook hoeveel er veranderd is in drie maanden tijd.
De kinderen vragen vaak nog naar al die dingen die we zo samen deden. Maar nu is het antwoord altijd zo onder voorbehoud. Is mama ziek ? Eerst kijken of we wel weg kunnen vanmiddag. Eerst kijken of ik wel mee kan die dag. Op vakantie ???
En ik vind het zo ontzettend knap dat ze daar nooit over klagen maar zo klein als ze zijn inzien dat het leven nu zo is.
Onze kleine stoere kanjers !