Nou, dat merk ik want ik voel me weer als vanouds en kan ook weer veel.
Gisteren ben ik na de chemokuur met Ankie samen nog Maastricht in gegaan. Een echte zussendag. Lange gesprekken ( terwijl we toch maar een half woord nodig hebben )leuke terrasjes, veel gelachen en heel veel chocola.
Vanochtend leek het even wat minder te gaan mar na een paar uurtjes was dat over en ben ik heerlijk met Philippe naar de speeltuin bij jagersrust gefietst. Pap kwam op de fiets naar mij en daarna nog samen met mam een hele tijd bij jagersrust gezeten. Vervolgens ben ik met de meisjes na schooltijd een bikini en wat leuke dingetjes gaan kopen. Zij hebben namelijk een echt campeerweekend met Anny en Hay.
Tot maandag op de camping in Asten. Ze zijn de koning te rijk ! Morgen mag ik nog niet op bezoek komen want dan is het niet echt maar vanaf zondag zeggen ze dat ik welkom ben. Dat zal ik dan ook zeker doen.
Philippe heeft erg naar zijn verwenweekend zonder zussen uitgekeken. Wij staan nu op het punt om samen naar mac donalds te gaan. Iedereen hier in huis geniet van het mooie weer, de leuke dingetjes van het pinksterweekend en wat er allemaal weer kan.
Niks aan de hand, zo zou het altijd moeten zijn.
Een ander punt is de weblog.Ik ben om een aantal redenen wat minder frequent gaan schrijven. Allereerst weet ik niet goed hoe groot de behoefte bij andere mensen eigenlijk nog is om ons blog te lezen. Ik zie ons leven hier niet als wereldnieuws en wil het ook niet die indruk wekken. Is het boeiend genoeg en heeft iemand er nog iets aan? Tot mijn grote verbazing vroeg Juliette mij gisteren waarom er bijna geen berichtjes meer op de blog staan. Zij vertelde mij deze iedere dag op school te lezen en miste ze nu toch wel (?!). Dat zette mij ook nog eens aan het denken over de vorm en de inhoud.
Zo lang het voor mensen fijn is en iets toevoegt voor anderen blijf ik het heel graag doen. Maar omdat ik even de overtuiging mis zijn er wat minder berichtjes verschenen,gelukkig niet omdat het niet meer lukte.
Nou Monique, Wij kijken iedere dag effe of er nog nieuwtjes op je blog staan (en ik denk met ons vele anderen), en met jou manier van schrijven zijn zelfs de meest gewone dingen uit het dagelijkse leven een mooie les voor ons; dus ik zou zeggen "gewoon blijven schrijven hoor"!.
BeantwoordenVerwijderen(Ook kun je het blog eenvoudig omzetten naar Word waardoor je er uiteindelijk een mooi boekwerk van kunt maken (incl. al die prachtige foto's).
Wij hopen dat je de energie van de afgelopen dagen nog een hele poos vast mag houden, geniet van het zonnetje en van elkaar!
'keep going on!'
Liefs uit Baarlo
Ik lees ook graag via hier hoe het gaat en kijk ook heel regelmatig!
BeantwoordenVerwijderenMaar ik laat het bij jou, monique Wat jij wilt en kunt!
Ik denk wel dat het wat Sandra zegt, het mooi is om te bundelen..en een boekwerk van te maken....
Ik ben wel weer heel blij om te lezen dat het een heel stuk beter gaat met je! Houden zo hoor!!!!
Groetjes Iris
Ik check ook iedere dag om te weten hoe het gaat. Het liefst lees ik berichten zoals die van vandaag! Dat is echt geweldig.
BeantwoordenVerwijderenLiefs, Jessika
Monique, wil je even laten weten dat wij jouw berichtjes erg waardevol vinden liefst positief natuurlijk maar ook als je het zwaar hebt is het fijn om dit op je blog te lezen. Dan val je jouw niet lastig met berichtjes hoe het met je gaat maar kun je wel een berichtje sturen dat we aan jouw en je gezin denken. Knap hoe je schrijft en ik hoop dat je dit blijft doen , heel veel Leefs Jeanine
BeantwoordenVerwijderenook ik lees regelmatig: fijn om langs de zijlijn op de hoogte te blijven...en wat fijn dat je je eindelijk weer eens goed voelt!!
BeantwoordenVerwijderen