Nog even bijkomen

Hoewel ik een klein winterslaapje had gehouden gisteren was ik vandaag helaas nog niet fit genoeg om naar de floriade te gaan. Doen we volgende week. Mam sprong in en bezorgde de Philippe en Alise een heerlijk dagje uit met de trein. Juliette bleef thuis. Later zijn we samen nog even naar de stad geweest en dat was heel gezellig met z'n tweetjes. Gewoon een hele goede dag uiteindelijk.

Vanavond waren mijn studievrienden van tandheelkunde op bezoek. Ik wist het natuurlijk altijd al hoe fijn de tijd samen is geweest. Maar ik voelde een intense emotie bij al die herinneringen en geweldige verhalen. Ik denk omdat juist wij samen ooit zo aan onze toekomstplannen werkte.
Ze hadden een fotoalbum gemaakt waarin heel veel van deze verhalen tijdens en na de studietijd waren opgeschreven. Herinneringen, grappig, soms hilarisch en ontroerend.
De aanleiding nu maakt de gevoelens dubbel maar wàt ben ik dankbaar voor deze ervaring aan warmte en vriendschap.
Ik wil gewoon realistisch blijven over hoe het dagelijks leven nu eenmaal gaat.
Maar ik kan het niet nalaten te denken dat hier toch meer de essentie in het leven zou mogen liggen.
Dit bewustzijn van vriendschap en stilstaan bij wat zo goed is samen te hebben! Niet pas te ervaren als je terugblikt over het afgelegde pad, maar eerder pauzes in te lassen, soms alleen maar ook samen met je vrienden en familie.
En dan puur te genieten van al het goede wat al er al was en is !